Archive for January, 2009

iphone / เวียดนาม / ยิ้ม / ทะเล

Posted in pictorial story with tags , , , on January 15, 2009 by halleruya

 

อาทิตย์ 21 ต.ค. 50

iphone

 

อยากได้ ipod ใครๆก็อยากได้ ipod

อยากได้ iphone ใครๆก็อยากได้ iphone

มันเป็นเทคโนโลยีที่สุดยอด ไม่เคยมีใครทำได้เลย

มันเป็นฝึมือของ …ใครหว่า Steve Job

และทุกคนก็จะต้องหาเงินเพื่อมาซื้อสิ่งนี้ให้ได้

แต่ต่อไปมันก็จะมีสิ่งที่มาทดแทนอันนี้ขึ้นมา

เราก็จะไม่มีความพอ และก็จะอยากได้มันมาเรื่อยๆ

รวมถึงตัวเราด้วย เย้

ไม่มีที่สิ้นสุด

เพราะฉะนั้น ควรจะหยุด และพอกับสิ่งที่มีอยู่ เย้

 

 

vietnam

 

นึกไม่ออกอ่ะ

โอ้โห ทำไมมันช่างกว้างใหญ่ขนาดนี้

ไม่นึกเลยว่าจะได้มาอยู่ตรงนี้ กับเฮียนะเนี่ย

จบ

 

lingnoi

 

 

สิ่งนึงที่ทุกคนชอบทำตอนถ่ายรูป คือการ ยิ้ม

ทั้งๆที่จริงๆแล้ว เราอาจจะไม่รู้สึกอย่างนั้น หรือมีความสุขขนาดที่ต้อง ยิ้ม ก็ได้

แต่ว่ามันก็เป็นเรื่องแปลก ที่ส่วนใหญ่เราจะต้องยิ้ม เมื่อเห็นกล้อง

เพราะฉะนั้น เวลาล้างรูปมาดูแล้ว ก็จะไม่เห็น ไม่เข้าใจว่า ตอนนั้นมันรูปสึกยังไงกันแน่

เราเลยชอบถ่ายรูปคนตอนเผลอๆมากกว่า

อย่างน้อยก็ได้รู้ว่า คนในรูปไม่ได้แกล้งยิ้มออกมา…

 

sea

 

ไม่ได้ไปทะเลมาตั้งนานแล้วเหมือนกัน

ไม่ได้กินน้ำทะเล มานานแล้ว

แทบจะนึกไม่ออกแล้วว่า ครั้งแรกที่ได้เจอกับ ทะเล นั้นมันรู้สึกยังไง

น้ำทะเลคำแรกที่กินเข้าไป ก็จำไม่ได้แล้วด้วย

แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นรูปทะเล ก็จะรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก

อยากไปทะเล

 

 


เล็กนิ่ม

Posted in ซักเรื่องได้มั๊ย with tags , on January 9, 2009 by halleruya

จะฉลาดไปไหนครับ คุณเล็กนิ่ม

เล็กนิ่มในที่นี้คือ Microsoft word นั่นเอง

จริงๆต้องเป็น เล็กนิ่ม เวิด

 

คาดว่าทุกท่านคงได้เจอความมหัศจรรย์นี้กับตัวเองมาบ้าง

ไม่มากก็น้อย

 

ทำไมมันรู้ไปทุกอย่าง

 

ถ้าเราพิมพ์ผิด เช่น กระเทย จริงๆมันไม่ผิดเท่าไหร่

แต่มันจะจับผิดเราโดยการทำเส้นสีแดงกะยึกกะยือ

และเสนอคำแนะนำเราทันที

 

หากเราคลิกขวา

ลองดูว่ามันจะแนะนำคำว่าอะไร

 

แท้ ครับ

มันจะให้เปลี่ยนเป็น กระแท้

 

นอกจากนี้ ยังมีสารพัดคำให้เลือกใช้

ซึ่งมันพยายามเดาใจผู้ใช้อย่างเต็มที่

 

เท้า เท้อ เท้ง เท้ โอ้ว แต่ละคำ

คนไทยอย่างเราๆยังไม่รู้จักเลย

 

กระเท้อ กระเท้ง มันคืออะไรใครรู้มั๊ยครับ

 

นอกจากนี้ หากลองกดเซฟดู

ท่านจะพบความมหัศจรรย์อีกอย่าง

นั่นคือ มันรู้ชื่อไฟล์ที่เราจะเซฟ รู้ได้ยังไง

คนเซฟยังไม่ได้คิดเลย โอ๊ย

 

และอื่นๆสารพัดสารเพ บางทีถึงกับส่งคลิปตาโตออกมาหลอกหลอน

พร้อมคำแนะนำที่ไม่เคยจะได้ผล นอกจากเล่นตลกอนิเมชั่นไปวันๆ

 

นับถึงบรรทัดนี้ มันขีดเส้นกะยึกกะยือให้ผมมา 5 ครั้งแล้ว

ถ้าผมไม่หยุด มันก้อไม่หยุด

 

นี่ยังไม่นับความสามารถอื่นๆ เช่น การนับเลขข้อได้ ถ้าเราเริ่มตัวเลขหนึ่ง มันจะต่อด้วยสอง สาม สี่ ห้า ไม่หยุด ทั้งๆที่เราหยุดแล้ว มันยังไม่ยอมหยุดก็มี จะเก่งไปไหนเล็กนิ่ม

 

บางคนอาจเห็นว่าเป็นเรื่องดี และสะดวกที่จะให้คอมพิวเตอร์ช่วยงาน ลดความผิดพลาดต่างๆ และให้คำแนะนำการใช้

 

แต่ว่า

บางทีคนเราก็อยากทำอะไรเองบ้างนี่นา ไม่ต้องบอกหมดก็ได้

 

ปล. อ่าน+จำ+ลอก+ลองเขียนดูใหม่+พยายามรักษาอารมณ์เิดิม

จากบล็อกของไนท์หนุ่ม

บันทึกภายนอก

Posted in ซักเรื่องได้มั๊ย with tags on January 5, 2009 by halleruya

บันทึกภายนอก

ไปโรงงานมา

-         ระยะทางกรุงเทพ สระบุรี = หลับ 1 ตื่น

-         ขากลับเพิ่มเป็น 2 ตื่น

-         อาหารจะมีคุณภาพสมราคาเสมอ

-         ป้ายเตือนระวังเหล็กพุ่ง ทำให้เสียวได้มากที่สุด

-         พอๆกับบรรยากาศแฟลตตอนยังไม่เปิดไฟ

-         โลกนี้จะน่าอยู่ด้วยน้ำใจของเจ้าบ้าน

-         และการพยายามถ่ายทอดความรู้อย่างเต็มที่ ไม่มีกั๊ก

-         สงสัยให้ถาม แม้ว่าจะได้รับคำตอบนอกประเด็น

-         ควรหาเกมไปเล่นสังสรรค์ หรือปัญหาเชาว์ เวลาว่างๆ

-         แสตมป์เซเว่น เอาไว้ยืมรถคนอื่นไปกินข้าวได้

-         การมีก๊อกน้ำเกินความจำเป็น มันเท่มากๆเลย (ที่โน่น อ่างล้างหน้า 1 อ่างจะมีก๊อกให้ 2 อัน เดาว่าสำหรับคนถนัดซ้าย และขวา หรือไม่ก็เผื่อเสีย)

-         วิธีไล่แมลงตัวใหญ่ในห้องนอน คือ เอาถุงใสครอบ และโยนทิ้งหน้าห้อง ร้องกรี๊ดๆ หรือปิดไฟไล่ไม่มีประโยชน์

-         ได้เจอคนที่เคยเจอแต่ในอีเมล์

-         หัดเป็นคนกินง่าย อยู่ง่าย

-         ถ้าให้คนอื่นเลี้ยงข้าว จะกินไม่อิ่ม เพราะเกรงใจ

-         หรือถ้าไม่อร่อย ก็ต้องกินให้หมดแล้วทำท่าอร่อย

-         ควรตัดผมเกรียน ถ้าห่วงว่าใส่หมวกนิรภัยแล้วผมจะแบนเสียทรง

-         เวลาใช้ที่ครอบจมูก บีบส่วนที่เป็นอลูมิเนียมด้วย ไม่งั้นฝุ่นจะเข้า

-         อย่าซื้อของเวลาหิว มันจะเหลือแล้วต้องเกี่ยงกันกิน

-         ตลาดนัดบางที่ จะจัดทางเดินให้เดินจนครบทุกร้าน ถ้าลืมซื้ออะไรต้องเริ่มต้นเดินกันใหม่

 

 

อย่าเชื่อ

การเดินทาง มักจะให้อะไรใหม่ๆเสมอ มากบ้างน้อยบ้าง แม้บางอย่างไม่ได้ระบุในบันทึกภายใน แต่มันถูกบันทึกไว้ที่สมองและความทรงจำของเราแล้ว มันเป็นเรื่องยากหากเราเอาแต่กินข้าวเหมือนเดิม ร้านเดิมๆ นั่งรถทางเดิม คบเพื่อนกลุ่มเดิม บรรยากาศเดิมๆ แล้วก็มาบอกว่า เอ้า คิดอะไรใหม่ๆกันเถอะ มาสร้างสรรค์กันเถอะ

 

 

8 ปี

Posted in ซักเรื่องได้มั๊ย with tags , on January 2, 2009 by halleruya

ตอนนี้เป็นเรื่องเขย่าขวัญ ไม่เหมาะกับคนจิตอ่อน

และคนมองโลกแง่ดีเกินไป หรือคนมองโลกแบบเข้าข้างตัวเอง

 

ผมเป็นกระตายตื่นตูม

I’m a teun toom rabbit. (จะแปลทำถ้วยอะไร)

 

อีกแค่ 8  ปีน้ำจะท่วมกทม.

รู้สึกยังไงกันบ้างครับ

 

บางคนเชื่อและเดือดร้อนเต็มที่

เฮ้ย มันเกิดแน่โลกร้อนขึ้นทุกวัน

มีแผนขยับขยายไปที่สูงแล้ว

 

บางคนไม่เชื่อและเถียงด้วย

จะบ้าเรอะ น้ำมันจะมาท่วมไรเร็วเกินไป

ชั้นยังไม่มีแฟนเลย

 

บางคนไม่สนใจด้วยซ้ำ

ช่างเหอะ เดี๋ยวก็มีคนคิดแก้เอง

รัฐบาลไม่ปล่อยให้จมน้ำกันหมดหรอก

 

ส่วนตัวผมรู้สึกเหมือนว่า

เรากำลังนั่งรถไฟเหาะตีลังกา

แล้วมีคนประกาศว่า

รถที่คุณนั่ง น็อตมันหลวมนะจะตกรางเอา

 

ทำอะไรไม่ได้นอกจากเกร็ง

มันเสียวไงไม่รู้นะครับ

 

ที่รู้ว่าวันนึงในชีวิตเรานี้

จะต้องได้เจอภัยพิบัติหายนะร้ายแรงแบบนี้

 

เหมือนกับโจทย์ที่ว่า เรารู้วันตายตัวเอง

ชีวิตมันไม่สุข ไม่มีฝันอะไรเท่าไหร่

เพราะว่ามันมีตัวทำลายฝันรออยู่แล้ว

 

แต่ได้เจอ ได้เห็นคนบางกลุ่ม

พยายามทำอะไรเพื่อชะลอไว้

เช่น ใช้ปิ่นโต ใช้ของมือสอง เดินไปทำงาน

ประหยัดไฟ ประหยัดน้ำมัน ธนาคารขยะ

ทำกันอย่างจริงจัง และเข้มแข็ง

 

ไม่สนใจเลยว่าเค้าทำได้แค่ชะลอไว้

คนส่วนใหญ่ไม่แคร์ และพร้อมที่จะทำลายอยู่แล้ว

ทำไปมันจะมีผลอะไร

 

จริงๆแล้วมีผลมากนะครับ

มันจะมีคนพวกนึงที่รอดจากภัยธรรมชาติครั้งนี้

 

คนพวกนี้แหละที่จะสามัคคี

เข้าใจ และซึ้งถึงอำนาจของธรรมชาติ

 

เรามีสมองใหญ่จนลืมว่าเรามีต้นกำเนิดมาจากธรรมชาติ

เราใช้เหตุผลผิดๆถูกๆมากเกินไป

ทำให้ไม่เกิดสมดุล

 

พูดถึงไม่เกิดสมดุล น้ำแข็งที่มันละลายเนี่ย

มันไปกองรวมกันที่มหาสมุทร ใช่มั๊ยครับ

แล้วทีนี้ โลกเรามีน้ำอยู่ 3 ใน 4 ส่วนแล้ว

 

มหาสมุทรทั้งกว้าง ใหญ่ และลึกสุดจะหยั่ง

หากมีน้ำมาถ่วงให้มันหนักขึ้นไปอีก

ลำพังแค่ แผ่นดิน 1 ใน 4 ส่วนจะถ่วงสมดุลอยู่ได้ยังไงครับ

 

เหมือนกับเราเล่นลูกข่างที่มันเคยหมุนได้อย่างเสถียร

แล้วเราไปแหย่ให้มันเสียศูนย์

 

จะเกิดอะไรขึ้นรู้มั๊ยครับ

ไม่อยากจะคิดเลย

 

ผมรู้แล้วว่าเราทำได้มากกว่าเกร็ง

เรายังแหกปากได้ด้วย

 

ทำด้วยนะครับ อะไรที่มันจะช่วยโลกได้

อย่างน้อยก็เพื่อตัวเองจะได้ไม่ต้องขนของหนีน้ำตอนแก่

เลื่อนไปเป็นหนีน้ำตอนแก่มากดีกว่า กร๊าก

หนีไปไหนก็ไม่พ้นหรอกครับ ถ้ายังมีนิสัยชอบทำลาย

และทำอะไรไม่คิดถึงผลลัพธ์กันแบบนี้

มีลูกสอนลูก มีหลานสอนหลานนะครับ

โชคดียังไม่มีเลยได้แต่ตื่นตูมไปวันๆ

 

 

อีก 7 ปี 364 วัน 23 ชม. 59 นาที 10 วินาที

นั่นยังเฉยกันอยู่อีก

9

8

7

6

5

.

.

 

ปล.ตอนนี้ประเทศกรีนแลนด์จมน้ำไป 30% แล้ว ดีใจด้วย เคยเล่นกดละลายน้ำแข็งในช่องฟรีสกันมั๊ยครับ ทีแรกมันจะค่อยๆมาทีละหยด ทีละหยด แล้วมันก็จะมีเสียง แคร๊ก แล้วก็ตูม แผ่นน้ำแข็งทั้งยวงตกลงมา น้ำกระจายเต็มตู้ นั่นแหละครับ แต่คราวนี้มันเป็นแผ่นน้ำแข็งทั้งทวีป ผลก็คือ ซึนามิยักษ์ มาถล่มกวาดคนกัน เตือนได้นะ แต่จะหนีไปไหนกันครับ มันท่วมไปหมด น้ำเป็นสสาร และต้องการที่อยู่ มันจะมาแทนที่ที่เราเหยียบกันนี่

ปล. ใครมีแผนดีๆบอกด้วย ถึงงกไว้อยู่คนเดียวก็โดนปล้นอยู่ดีครับ ถึงตอนนั้นคงจะวุ่นวายมากทีเดียว ดีนะที่อ่านการ์ตูนโจรสลัดมาบ้าง เข้าใจโจทย์มั๊ยครับ ว่าเราต้องสามัคคีกัน เอาตัวรอดคนเดียวไปไม่ไหวแน่ ปลูกข้าวเป็นมั๊ย ปลูกผักเป็นมั๊ย แจวเรือเป็นมั๊ย การเอาชีวิตรอด มันต้องสามัคคี บางคนก็ไม่เข้าใจอยู่ดีครับ คิดว่าหนีไปซื้อที่สูงๆแล้วจะรอด ติงต๊อง

ปล. ใครสนใจศึกษาลองหาอ่านดูได้ครับ เว็บไทยเกี่ยวกับเรื่องนี้มีประมาณ 1 ล้านกว่าเว็บ เมืองนอกเค้ามีกัน 9 ล้านกว่าเว็บแล้วครับ ก็คงไม่ต้องถามว่า โลกร้อนจริงๆหรอ อีกนะครับ ใครไม่เคยก็ดูเว็บกรมอุตุบ้างนะครับ แผ่นดินไหวรอบบ้านเราทุกวัน 5 ริกเตอร์ขึ้นไป แต่ไม่มีใครสนใจ แปลกแฮะ

โลกมันกำลังปรับตัวอย่างแรงเลยนะครับ

ปล. คิดว่าเป็นหน้าที่ใครหรอครับที่จะมาเยียวยารักษาโลกใบนี้ กรมอุตุรึ

ปล. ถ้าอ่านบทความนี้แล้วไม่สบายใจเลย นอนไม่หลับ อนุญาตให้เปลี่ยนจาก 8 ปี เป็น 18 28 38 ไรก็ได้ตามใจชอบครับ หลอกตัวเองไปก่อนได้ ดร.อาจอง อาจจะพลาดก็ได้ แต่ตอนซึนามิแกไม่พลาดนะครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สุภาษิตคิดเอง

Posted in ซักเรื่องได้มั๊ย with tags on January 1, 2009 by halleruya

วันก่อนกินข้าวเช้าและคุยกันกับเพื่อนๆ

 

เคยได้ยินคำที่ว่า เสียน้อยเสียมาก เสียยากเสียง่ายมั๊ย

มันต้องบอกว่า เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย มะใช่หรอ

ไม่รู้ พ่อเราบอกว่า มันคือคนที่อยากเสียเงินน้อยๆ แต่พอทำงั้น ของที่ได้มามันจะเสียง่าย เลยกลายเป็นเสียเงินมาก

มันคือ คนที่งกกับเรื่องที่ไม่ควรงก แต่พอถึงเรื่องไม่จำเป็นกลับเสียเงินง่ายๆมะใช่หรอ?”

อืม พ่อเราก็อธิบายได้แต่ประโยคแรก เราก็นั่งเถียงกับพ่ออยู่

 

สุภาษิตแต่งเอง ถ้าตามหลักภาษาไทย มันควรจะมีคนหนึ่งผิด

เค้าบอกไว้ว่ายังไง ก็ต้องเป็นหยั่งนั้น

เค้าสอนไว้ว่าไง ก็ต้องแปลกันตามนั้น

 

แต่สุภาษิต น่าจะมีไว้เพื่อสอนใจคนใช้

ถ้าเป็นแบบนั้น มันน่าจะเป็นอะไรก็ได้

ตราบใดที่มันเอาไว้สอนคนได้

 

แบบนี้.. ไม่ต้องไปเถียงกับพ่อก็ได้มั๊ง