Archive for the คน Category

โรงเรียนในอุดมคติ

Posted in คน with tags , , , on April 3, 2008 by halleruya

http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,12436.0.html

ตอนเรียนหนังสือ เคยตั้งคำถามอะไรทำนองนี้มั๊ยครับ

- ทำไมกูต้องเรียนวันละ 7 วิชา เรียนวิชาหลักแบบต่อเนืองไม่ได้หรอ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมากูงง

- ทำไมผอ.ต้องเป็นครู หรือครูต้องจบครู ครูพละเป็นนักกีฬาอาชีพเลยได้มั๊ย ครูสังคมเป็นสว.มาสอนได้มั๊ย

ผอ.เป็นหมอมั่งได้มั๊ย เผื่อกูอยากเป็นหมอ คนไม่จบครูสอนหนังสือกันไม่ได้เลยหรอไง

- ทำไมต้องสอบ สอบเสร็จกูก็ลืมหมด ไม่มีประโยชน์เลยนะนี่นะ

- ทำไมกูไม่เคยฝึกงาน ได้แต่อ่านหนังสือ ดนตรีไม่เคยจับ ศิลปะไม่เคยแตะ สมองกูเอาไว้จำอย่างเดียว ห้ามคิด

- ทำไมกูต้องใส่ยูนิฟอร์ม กูแพ้เสื้อขาว วันนี้กูอารมณ์สีเทา ทำไมต้องหัวเหน่ง ผมสั้นเกี่ยวกับอนาคตกูยังไง

- ทำไมกูต้องเรียนให้ทันเพื่อน กูสมองช้า สอนช้าบ้างได้มั๊ย รีบไปไหนกัน

- ทำไมกูรู้ว่าต้องพาคนแก่ข้ามถนน ควรเมตตาต่อสัตว์ ช่วยเหลือพ่อแม่ แต่กูไม่มีกะใจจะทำ เวลามีโอกาส

- ทำไมกูไม่มีอะไรในสมองเกี่ยวกับการเรียนเลย หลังจากจบ

- ทำไมกูไม่กล้าคิดอะไรใหม่ๆ ทำไมกูไม่ถามครู ทำไมกูไม่กล้าทักเวลาครูพูดผิด

ขอแนะนำ โรงเรียนในอุดมคติครับ จริงๆมีหลายโรงเรียนที่เป็นแบบนี้ จะเอามาฝากวันหลังครับ

Nose Udom

Posted in คน, ธรรมะ with tags , , , , on April 3, 2008 by halleruya

1st Reason

…..อย่าบอกเลยว่า’เป็นคนดี’
…..ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว
…..ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ซ่อนอยู่
…..ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก
…..ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานต้อนรับที่กระตือรือล้น
…..ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์
…..มันอยู่คู่กัน
…..รอวันปรากฏตัวออกมา

ถ้าสันดานห่วยๆมันเป็นกระดาษ…
เราก็มีแค่หินทับกระดาษคนละก้อน…
ลมกิเลสพัดพา ก็ขึ้นอยู่กับว่า…
หินใครก้อนใหญ่พอที่จะทับมันไว้ไม่ให้ปลิว เพ่น พ่าน ‘แค่นั้นเอง’

-โน๊ต อุดม-

lesson one: ล้ม

Posted in คน, ธุรกิจ with tags , , , , , , on March 27, 2008 by halleruya

วันนี้มีเรื่องเล่าให้ฟังครับ..

ประมาณสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา มีญาตินำโทรศัพท์ไอโฟนกลับมาจากอเมริกา

จึงได้นำมาขายในหน้าร้านของตลาดดอทคอม ซึ่งเคยเปิดไว้ขายของนานแล้ว

ทั้งหมดมีด้วยกัน 12 เครื่อง 4 เครื่องนั้นขายตามตู้ อีก 6 เครื่องนั้นขายในเนท

ทุกอย่างทำท่าจะไปได้สวยงาม น่าจะได้กำไรเยอะทีเดียว แต่เกิดอะไรกับ 2 เครื่องสุดท้ายรู้มั๊ยครับ

โดนเชิดเอาโทรศัพท์ไปครับ ลำดับเหตุการณ์ประมาณนี้

27 มี.ค. 51

ช่วงบ่าย 4 กว่า มีคนโทร.มาขอซื้อสองเครื่อง ชื่อวุฒิศักดิ์ ส่งของบางแค สำนักงานบริหารการโยธา

5 โมง โทคอนเฟิม ที่ส่งของ และนัดชำระเงิน

28 มี.ค. 51

10.50 ให้คนไปส่งของ

11.00 เจอแล้วกำลังทดลองเครื่องอยู่

11.15 เอาไปแล้ว บอกว่าจะไปเทสชั้นบน หายไปเลย

โทร.ตาม แน่นอนปิดเครื่องหนีไปแล้ว

55 จริงๆมันไม่น่าพลาดเลยใช่มั๊ยครับ เราไม่ควรให้ของทั้งที่ยังไม่ได้เงิน

อันนี้ใครๆก็น่าจะคิดได้ แต่จริงๆมันมีการหว่านล้อมเจรจาอื่นๆ ที่ทำให้น่าเชื่อถือครับ

เช่น เย็นวันแรก บอกว่าจะซื้อไปให้ผู้ใหญ่ใช้ ไงก็มาส่งหน่อย คิดค่าส่งได้เลย แต่ไม่เกินหนึ่งพัน

วันนี้ไม่ทันแล้วนะ 5 โมงเค้าเลิกงานกัน พรุ่งนี้ก่อนเที่ยงได้มั๊ย หลังเที่ยงจะจัดประชุม วันนั้น

หลังจากได้โทร.กลับไปบอกว่าไม่ได้ชื่อ วุฒิศักดิ์ แต่ชื่อ ธีรวิทย์ แล้วตอนบอกทางก็บอกว่า วุฒิศักดิ์

เป็นอีกคนที่โทร.มาตอนแรก ส่วนตอนที่ให้คนส่งของไปเจอนั้น มันบอกว่ารู้จักกับผม สนิทกัน

สรุป

- จากที่คิดว่าจะได้กำไรซักหมื่นห้า กลายเป็นขาดทุนสามหมื่นแปด

- บั่นทอนจิตใจที่จะเริ่มทำธุรกิจ ท้อเล็กน้อย

- รู้สึกว่าตัวเองเป็นควาย ทำไมให้คนอื่นหลอกได้ง่ายๆ

- เสียดายเวลากับเงิน

บทเรียน

- ต้องให้ความสำคัญกับระบบเอกสาร การยืนยันการซื้อ ตัวผู้ซื้อ เช่น ต้องให้กรอกคำสั่งซื้อผ่านเวบมา หรือขอดูบัตรประชาชน

- มองอำนาจต่อรองให้ออก ของอยู่เรา เรายังได้เปรียบ ถ้าของไปอยู่กับคนอื่น ก็เป็นของคนอื่น ต้องยื่นหมุยื่นแมว

- ไม่ควรไว้ใจคนจากการแต่งตัว การพูดจา ดูที่การกระทำ

- เมื่อเกิดเหตุ อย่าหมกมุ่นกับปัญหา ให้หมกมุ่นกับทางออก

- ในสถานการณ์ที่มันแย่ ไม่ควรทำตัวให้มันแย่ลงไปอีก เช่น หาคนผิด เราควรหาข้อบกพร่องที่เราจะแก้ไขได้ดีกว่า

- มีสติ มีแผนรับมือ เช่น ติดต่อญาติที่เป็นตำรวจ ลองสอบถามดู ติดต่อเวบตลาด เพื่อหาไอพีเบาะแส มีเพื่อนที่ทำอยู่เครือข่ายมือถือ ก็ลองสืบจากเบอร์ดู เปิดร้านใหม่อีก เอาไว้ดักจับมัน เผื่อมันกลับมาซื้ออีกรอบ เป็นต้น

- ถ้าเราเดิน มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เราต้องล้มบ้าง แต่ว่าล้มแล้วอย่ามัวแต่นอนเจ็บอยู่ ให้รีบลุกซะ

- ยอมรับข้อผิดพลาดของตัวเอง ขอโทษกันและกัน จะแก้ไขเรื่องต่างๆได้ดีกว่า ทำผิดแล้วอย่าปากแข็ง อย่าทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น

- อย่าถามว่าทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับกูด้วยวะ ถามว่าเราได้เรียนรู้อะไรจากเหตุการณ์นี้ดีกว่า

- อย่าคิดย้อนไปตอนที่เกิดเรื่องแย่ๆ บ่อยๆ มันเหมือนย้อนเวลากลับไปทุกข์อีกรอบ ไม่คุ้มกัน ก็แค่เรื่องนึงที่ผ่านมาในชีวิต

- มองหาข้อดีของเรื่องนั้น เช่น ดีแล้วมันไม่เอามีดมาแทงเพื่อแย่งโทรศัพท์ ดีแล้วที่ไม่เอาไปให้มันอีกเครื่อง ดีแล้วที่ยังพอมีทางแก้ไข จะได้แข็งแกร่งมากขึ้น รับมือกับความผิดหวัง
- ระวังตัวให้มากขึ้น

- อย่าไปจองเวรใคร

- ก้าวผ่านความเซ็งจิตนี้ไปให้ได้

- แฃร์ประสบการณ์กับคนอื่นๆ เค้าจะได้ไม่ต้องมาเจอแบบเรา (ใครจะโง่เหมือนเมิง ไอ้ฟาย)

โกงเค้ากิน อร่อยมั๊ยล่ะมึง รับขนมจีบ ซาลาเปาด้วยใหม่ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะไอ้หอก

จับได้จะบิดนมแม่งให้ตาย

ใครที่จะเริ่มธุรกิจอะไร พร้อมจะล้มกันรึยังครับ..

เงินเก็บที่มีอยู่ พร้อมที่จะเสียมันไปมั๊ยครับ

ผมก็กลัวนะ แต่ผมมีความฝัน

แล้วรู้อะไรมั๊ยครับ ความจริงกับความฝัน

ต่างกันแค่ลงมือทำ

เอาใจช่วยทุกคนอยู่ห่างๆ

ล้มกันให้สนุกนะครับ