เคยได้ยินกิตติศัพท์กบว.เรื่องการเซ็นเซอร์มาบ้าง
วันนี้เจอเต็มๆเลยครับ การ์ตูนอาราเล่ คว้ากล้องแทบไม่ทัน
ภาพแรก ขวดบนโต๊ะคือเหล้าที่ตัวร้ายกำลังดื่มครับ (ทำไมขวดสาเกในมือไม่โดน)
ภาพต่อไปนี่ เป็นหุ่นสยิวของเมียดร.เซมเบ้ครับ อย่ามีอารมณ์กันนะครับ (ทำไมหัวนมดร.สลัมป์ไม่โดน)
ใครมีคลิปชิซูกะอาบน้ำมั่งครับ เอาแบบไม่เซ็นเซอร์นะ อยากเห็นหัวนมชิซูกะ
(กูวาดดูเองก็ได้เฟร้ย อีแบบเนี้ย เด็กที่ดูมันก็มีหัวนม ไม่เห็นต้องหวงเลย)
ใครมีญาติพี่น้องทำงานที่นั่น รบกวนนำรูปและเบอร์มาโพสด้วยนะครับ
ผมอยากเข้าใจระบบการคิด หรือหลักการในการทำงานหน่อย..
- หัวนมผู้หญิงไม่ได้ หัวนมผู้ชายโอเค
- เหล้าไม่ได้ สาเกโอเค
- ตัวบุหรี่ไม่ได้ ควันที่ออกมาโอเค
- ในทีวีไม่ได้ ในการ์ตูนเล่มหน้าที่คนอื่น
ที่ออฟฟิตผมก็บล็อกเวบที่ไม่เกี่ยวกับการทำงาน ใช้ระบบ keywords ครับ
เช่น คำว่า job นัยว่าไม่อยากให้เอาเวลาทำงานไปหางาน หรือสมัครงานที่อื่นๆ
ปรากฏว่าหน่วยงานการบุคคล เข้าเวบไปดูรายละเอียดผู้สมัครใน jobsdb ไม่ได้
ละเหี่ยใจดีมั๊ยครับ
ปล. ผมไม่รู้ว่ามีการศึกษาแน่ชัดหรือเปล่าว่าคนเราเห็นหัวนมแล้วต้องหื่น
หรือเห็นเหล้าแล้วต้องอยากกิน เห็นบุหรี่ก็เสี้ยนอยากสูบ แต่เคยรู้มาว่า
มันมีเซลล์กระจกเงาในสมอง ที่ไม่ได้ควบคุมโดยระบบเหตุและผล
เมื่อเราเห็นภาพอะไรซ้ำๆนานๆ มันจะคิดว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะงั้น
ถึงรู้ว่าเหล้า บุหรี่ หื่นกาม ไม่ดี แต่ก็ยับยั้งใจได้ยาก อันนี้ก็ต้องให้เครดิตกบว.นะครับ
เข้าใจว่าต้องการป้องกันการเห็นภาพไม่เหมาะซ้ำไปมา จนคิดว่าอ๋อนี่น่ะปกติ
แต่ทางที่ดี เด็กหรือผู้ใหญ่ไม่ควรดูอะไรเลวๆ เป็นเวลานานๆ เลือกเสพกันมั่งก็ดีครับ
(ไม่ได้หมายถึงอาราเล่นะครับ การเล่นขี้เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง)
ปล.2 ปล.วันนี้ยาวจิง
